τι; : πορεία θεματική : Πολυτεχνείο από :

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026 στις 18.00

4 καλέσματα : 1 2 3 4

53 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου

ΟΙ ΛΑΪΚΕΣ - ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΘΕΣ ΦΩΤΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

Την φετινή 17η Νοέμβρη συμπληρώνονται 53 χρόνια από την λαϊκή αντιφασιστική εξέγερση του Πολυτεχνείου. Μια εξέγερση που συντελέστηκε από την λαϊκή βάση, το εργατικό και φοιτητικό κίνημα και δημιούργησε την καθοριστική ρωγμή για την πτώση της χούντας των συνταγματαρχών.

Οι φοιτητές, οι άνθρωποι του αντιδικτατορικού κινήματος μαζί με ανθρώπους της λαϊκής βάσης που κατέλαβαν το Πολυτεχνείο μέχρι και την εισβολή του τανκ την 17η Νοέμβρη, εξέφραζαν με την εξεγερτική τους στάση μια γενικευμένη κοινωνική αγανάκτηση και εναντίωση στην Χούντα. Η πτώση της οποίας ήταν αναπόφευκτη έπειτα από τα τραγικά ιστορικά γεγονότα στην Κύπρο όπου η ίδια μαζί με τον μεγαλοϊδεατισμό της αστικής τάξης - προσπαθώντας να διασωθούν - θα επιχειρήσουν τον Ιούλιο του '74 την ένωση με την Ελλάδα. Αυτή η πραγματικότητα οδήγησε το τούρκικο φασιστικό κράτος να εισβάλει και να κατακτήσει το 40% του νησιού. Η ιμπεριαλιστική εξάρτηση της χώρας από τις ΗΠΑ και το γεωπολιτικό σκηνικό δεν άφησαν περιθώρια για κάτι άλλο πέρα από τα αποτελέσματα της καταστροφής για την Κύπρο και τον λαό της.

Πέρα όμως από τα δύο κορυφαία γεγονότα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και της τραγωδίας της Κύπρου που σφράγισαν την πτώση της δικτατορίας θα ήταν ιστορικά και πολιτικά λάθος να μην γινόταν αναφορά στην αντιδικτατορική αντίσταση του κινήματος που γεννήθηκε και έδρασε καθ' όλη την διάρκεια της 7ετιας του φασιστικού καθεστώτος. Μιας αντίστασης που προήλθε από οργανώσεις και ανθρώπους από όλο το δημοκρατικό/ αριστερό χώρο μέχρι και των κομμουνιστικών/αναρχικών ομάδων και υποκειμένων. Άνθρωποι που τους μεταδόθηκε μια κληρονομιά με εμπειρίες από τους ανθρώπους του επαναστατικού κινήματος της χώρας της δεκαετίας του '40 της αντίστασης και του εμφύλιου που έφταναν μέχρι και την δεκαετία του '60 με τους αγώνες των οικοδόμων και τα γεγονότα των Ιουλιανών όπου τα αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα χαρακτήριζαν το τότε κίνημα.

Αυτή λοιπόν η γενιά με αυτές τις καταβολές συλλογικά και κάτω από ένα βαθιά αυταρχικό καθεστώς αντιστάθηκε με όλα τα μέσα: από τις ένοπλες προπαγανδιστικές ενέργειες μέχρι τις καταλήψεις σχολών ακόμα και την στρατευμένη τέχνη που έκανε ενάντια στην Χούντα. Κυρίως όμως άντεξε τα βασανιστήρια, τις φυλακίσεις και την τρομοκρατία και έδωσε με την στάση της το παράδειγμα στην λαϊκή βάση.

Όλα τα παραπάνω οδήγησαν στις ημέρες του Πολυτεχνείου. Τα συνθήματα που εμφανίστηκαν στις πύλες του Πολυτεχνείου εκείνες τις μέρες του Νοέμβρη πριν 53 χρόνια με κυριότερα το «Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία», «Απόψε πεθαίνει ο φασισμός», «Έξω οι ΗΠΑ - Έξω το ΝΑΤΟ», «Λαέ χτύπα», «Κάτω η εξουσία» επικοινωνούσαν και εξέφραζαν ακριβώς εκείνο το λαϊκό αίσθημα που επικρατούσε και μετατράπηκε σε αντίσταση ενάντια στην Χούντα και την αστική εξουσία της χώρας.

ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΤΟΥ '73 ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Εν έτη 2026 και 53 χρόνια μετά την δικτατορία μπορεί το αστικό μπλοκ της χώρας μαζί με το πολιτικό προσωπικό να κυβερνούν υπό το καθεστώς μίας αστικής δημοκρατίας όμως τα συνθήματα και τα νοήματα του Πολυτεχνείου είναι επίκαιρα και στο κέντρο των αγώνων για τις σύγχρονες ανάγκες της εργατικής τάξης.

Το σύνθημα «ΈΞΩ ΟΙ ΗΠΑ - ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ» σήμερα πρέπει να φωναχτεί και να γίνει πράξη περισσότερο από ποτέ. Η χώρα μέσω των κυβερνήσεων και της αστικής τάξης έχει προσδεθεί στο πολεμικό ιμπεριαλιστικό άρμα ΝΑΤΟ, ΗΠΑ, ΕΕ, Ισραήλ που από την μια καταλαμβάνει όλο και περισσότερο από το Α.Ε.Π. της χώρας για χάρη των εξοπλιστικών προγραμμάτων και από την άλλη κινεί την χώρα ως μαριονέτα των ΗΠΑ και Ισραήλ με καταστροφικές - πολεμικές συνέπειες για τον λαό. Οι αμερικάνικες βάσεις από την Κρήτη μέχρι την Αλεξανδρούπολη και η εμπλοκή της χώρας μέσω αυτών στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής που ξεκίνησαν ΗΠΑ/Ισραήλ κατά του Ιράν είναι καθήκον του προλεταριάτου να κλείσουν. Είναι το πρώτο και καίριο βήμα για την αυτοάμυνα του λαού απέναντι στην προπολεμική/πολεμική εποχή που βρισκόμαστε.

Το σύνθημα «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» συμπυκνώνει και αυτό σήμερα τις σύγχρονες προλεταριακές ανάγκες που η λιτότητα των μνημονίων μέχρι και σήμερα συνεχίζει να καταστρέφει και να απειλεί. Κάθε οικογένεια, κάθε άνθρωπος της κοινωνικής βάσης έχει δει μια σειρά από βασικές δημόσιες υπηρεσίες (υγείας, ρεύματος, νερού) να καταρρέουν με ευθύνη του κράτους και του κεφαλαίου και ταυτόχρονα ζει στην εποχή όπου η ακρίβεια έχει αδειάσει το ψυγείο του από βασικά αγαθά. Οι εργατικοί αγώνες μαζί με αγώνες για την ακρίβεια, το στεγαστικό πρόβλημα,την αναδιάρθρωση της παιδείας είναι οι αγώνες που σήμερα συμβολίζει το «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία»

Τέλος το σύνθημα «Απόψε πεθαίνει ο Φασισμός» καταδεικνύει το καθήκον για το κίνημα να έχει τα απαραίτητα αντιφασιστικά αντανακλαστικά που χρειάζεται η εποχή. Η επανεμφάνιση του ναζί Ηλία Κασιδιάρη και η ίδρυση κόμματος με αυτόν ηγέτη έχει ξαναφέρει στο κοινωνικό πεδίο κάθε φασίστα και εθνικιστή που το σύστημα χρειάζεται για να έχει σύμμαχο στις σημερινές του κρίσεις. Ο ρόλος κάθε κόμματος Κασιδιάρη και εν γένει της φασιστικής ιδεολογίας είναι αυτός τις περιφρούρησης του κεφαλαίου και των αφεντικών. Ποτίζοντας με ρατσιστικό δηλητήριο την κοινωνία επιχειρεί να διχάσει την εργατική τάξη, να αλληλοσπαραχτεί και να μην κοιτάξει τον πραγματικό εχθρό για να αναμετρηθεί μαζί του. Το κίνημα και ο λαός όμως ξέρει τι σημαίνει φασισμός ντόπιος και ξένος και συνειδητά τον έχει πολεμήσει, αυτό έχει ως χρέος να κάνει με μαζικούς και μαχητικούς όρους και στην σημερινή εποχή εξαλείφοντας τους φασίστες από τους δρόμους, τα σχολεία, τους χώρους εργασίας, τα γήπεδα και εν συνόλω την κοινωνία.

ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ ΕΞΕΓΕΡΣΕΩΝ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

Στην εποχή όπου ζούμε -της Ευρώπης της πολεμικής προετοιμασίας, των στρατιωτικών εξοπλισμών, της οικονομικής/ταξικής λιτότητας και της ανόδου του φασισμού- η απάντηση είναι οι αγώνες και η οργάνωση για τα σημερινά Πολυτεχνεία που έχει ανάγκη η εποχή. Σε πολλά μεγάλα κέντρα των καπιταλιστικών μητροπόλεων της Ευρώπης ήδη το φάντασμα της εξέγερσης του προλεταριάτου απλώνεται. Σε Ισπανία, Βέλγιο, Γερμανία, Ιταλία και κυρίως Αλβανία, Γαλλία οι εξεγέρσεις και η παρουσία του λαϊκού παράγοντα στον δρόμο έχουν λάβει χώρα με μεγαλύτερη ή μικρότερη ένταση. Με την νεολαία μπροστά και την εργατική τάξη συνολικά τα παραδείγματα της Γαλλίας και της Αλβανίας δείχνουν τον δρόμο στους λαούς της Δύσης δηλώνοντας ότι δεν θα γίνουν κρέας για τις οβίδες του ιμπεριαλισμού, φωνάζοντας αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη, αρνούμενοι την φτωχοποίηση των κοινωνιών τους και το ξεπούλημα της γης.

Σήμερα 53 Νοέμβρηδες μετά η εξέγερση του Πολυτεχνείου συναντιέται σε πολιτικό/κοινωνικό περιεχόμενο με τις εξεγέρσεις των τελευταίων εβδομάδων που ζει η Ευρώπη. Ως ζώσα ιστορία και όχι σαν μια μουσειακού τύπου ιστορική μνήμη το Πολυτεχνείο συνδέει το νήμα με τους επαναστατικούς αγώνες του χθες, του σήμερα και του αύριο που πρέπει να δώσει η τάξη μας σε αυτόν εδώ τον τόπο.

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου φωτίζει τις λαϊκές - αντιφασιστικές εξεγέρσεις που χρειάζεται η εποχή μας και λειτουργεί ως πυξίδα του επαναστατικού κινήματος δείχνοντας τον ορίζοντα για την ταξική και την κοινωνική απελευθέρωση.

ΝΙΚΗ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟ ΝΑΤΟ - ΖΗΤΩ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ

ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΘΡΕΦΕΙ

«Όταν σφίγγουν το χέρι, ο ήλιος είναι βέβαιος για τον κόσμο

όταν χαμογελάνε, ένα μικρό χελιδόνι

φεύγει μες απ' τ' άγρια γένεια τους

όταν κοιμούνται, δώδεκα άστρα πέφτουν απ' τις άδειες τσέπες τους

όταν σκοτώνονται, η ζωή τραβάει την ανηφόρα με σημαίες και με ταμπούρλα.»

Απόσπασμα από το ποίημα Ρωμιοσύνη του Γιάννη Ρίτσου

Προλεταριακή Περίπολος

Νοέμβρης 2026

Ηράκλειο Κρήτης

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1643255/


1 2 3 4

Το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ζει, όλοι στις συγκεντρώσεις!

Η Κ.Ο. Ηρακλείου του ΚΚΕ (μ-λ), καλεί τους πολίτες της πόλης να συμμετέχουν

μαζικά στην συγκέντρωση & πορεία για τα 53 χρόνια από την εξέγερση του Νοέμβρη.

Τρίτη 17 Νοέμβρη, πλατεία Ελευθερίας 6:00μμ.

Θάνατος στο φασισμό και στον ιμπεριαλισμό!

Έξω ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Βάσεις-ΕΕ!

Αλληλεγγύη-φιλία-κοινή πάλη με τον λαό της Τουρκίας! Αλληλεγγύη στην Παλαιστινιακή αντίσταση-Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

Μέτωπο λαών και εργατών ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό!

Κάτω η πολιτική της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, της εξαθλίωσης και της τρομοκρατίας!


1 2 3 4

Κάλεσμα σε πορεία για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, στις 18:00 στις 17/11/2026 στην Πλατεία Ελευθερίας.

"Το Πολυτεχνείο πέθανε. Ζήτω το Πολυτεχνείο." Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος 26-11-1974

"Η εξουσία θα στήνει πάντα μνημεία στα Πολυτεχνεία του χτες και πολυβόλα στις εξεγέρσεις του σήμερα"

Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου ήταν το αποκορύφωμα της αντιδικτατορικής κοινωνικής αντίστασης, το επιστέγασμα αμέτρητων επαναστατικών δράσεων και συγκρούσεων με το καθεστώς και απερίγραπτων βασανιστηρίων, εξοριών και δολοφονιών όσων αντιστέκονταν. Ήταν συνέχεια της κατάληψης της Νομικής από φοιτητές, το Φλεβάρη του 73′, που έγινε ως αντίδραση στην αναγκαστική στράτευση από το καθεστώς όσων συμμετείχαν σε απεργίες, διαδηλώσεις, συγκρούσεις και άλλες αντιδικτατορικές δράσεις. Όλα ξεκίνησαν στις 14 Νοέμβρη του 1973 το βράδυ όπου 300 φοιτήτ(ρι)ες, αναρχικοί/ές και μη εισβάλουν και καταλαμβάνουν το χώρο του Κάτω Πολυτεχνείου, όπως ονομάζεται σήμερα. Η αρχική απάντηση των βασικότερων αριστερίστικων κομμάτων, που σήμερα τόσο εύκολα καπηλεύονται τον αγώνα του Πολυτεχνείου, ήταν να καταγγείλουν την κατάληψη ως προβοκάτσια (τι πιο σύνηθες θα έλεγε κανείς να πουν οι αριστεριστές για μια εξεγερσιακή ακηδεμόνευτη δράση) και να εναντιωθούν σε οποιαδήποτε ευθεία σύγκρουση με το καθεστώς. Αυτό δεν μας εκπλήσσει ιδιαίτερα, άλλωστε ο ρόλος, της πλειοψηφίας των κομμάτων της αριστεράς, ακόμα και σήμερα δεν είναι άλλος από την κατάσβεση της λαϊκής οργής και την χειραγώγηση και καθοδήγηση των κοινωνικών αντιστάσεων. Δυστυχώς για αυτούς, όμως, η αυθόρμητη, αδιαμεσολάβητη πρωτοβουλία της δράσης αυτής αποτέλεσε την σπίθα που οδήγησε στην τεράστια κοινωνική έκρηξη που ακολούθησε. Πλήθος κόσμου, φοιτητ(ρι)ες, εργατ(ρι)ες, αγρότες, μπήκαν στην Κατάληψη του Πολυτεχνείου, έγιναν ένα με τα αγωνιζόμενα υποκείμενα και διαμόρφωσαν τον ευρύ αντιδικτατορικό, αντιεξουσιαστικό, αντιιμπεριαλιστικό, αντιφασιστικό και αντικρατικό-αντικαπιταλιστικό χαρακτήρα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου για τις επόμενες 3 μέρες. Ο αγώνας αυτός κορυφώθηκε στις 16 Νοέμβρη με συμμετοχή χιλιάδων ανθρώπων από πολύ διαφορετικά κοινωνικά μετερίζια, ενώ το αυτοδιαχειριζόμενο ραδιόφωνο, που έστησαν αυθόρμητα οι φοιτητές μέσα στο Πολυτεχνείο, εξέπεμπε τα συνθήματα που χαράκτηκαν στη μνήμη όλων για χρόνια.

"Κάτω η Χούντα", "Έξω οι ΗΠΑ, Έξω το ΝΑΤΟ", "ΨΩΜΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ", "Κάτω η εξουσία", "Λαέ πεινάς, γιατί δεν πολεμάς" και άλλα, που καλούσαν σύσσωμη την κοινωνική βάση σε εξέγερση απέναντι στους δυνάστες της. Η Κατάληψη του Πολυτεχνείου έληξε το ξημέρωμα της 17ης Νοεμβρίου, από το τρομοκρατημένο από την κοινωνική οργή καθεστώς, με την εισβολή τανκ από την κεντρική είσοδο του Πολυτεχνείου και την επίθεση τόσο του στρατού, όσο και δυνάμεων της αστυνομίας στον αγωνιζόμενο κόσμο με αποτέλεσμα την δολοφονία δεκάδων και τον τραυματισμό εκατοντάδων ατόμων. Μάλιστα, σύμφωνα με μαρτυρίες, ελεύθεροι σκοπευτές και ελικόπτερα έριχναν στο ψαχνό για τουλάχιστον δύο 24ωρα σε όποιο κυκλοφορούσε στους δρόμους της Αθήνας κοντά στο Πολυτεχνείο. Η εξέγερση αυτή αποτέλεσε μεγάλο πλήγμα στην ακεραιότητα του καθεστώτος που λίγο καιρό αργότερα ανατράπηκε από μια ακόμα πιο συντηρητική μερίδα στρατιωτικών, που και αυτή όμως λίγο αργότερα κατέρρευσε, μετά τα γεγονότα στην Κύπρο το 74′, δίνοντας τη σκυτάλη ξανά στην αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία, ορίζοντας μια νέα εποχή που ονομάστηκε μεταπολίτευση.

Το Πολυτεχνείο δεν τελείωσε όμως τη 17η Νοέμβρη του 1973, κόντρα στις οργανωμένες προσπάθειες του μεταπολιτευτικού καθεστώτος και της δεξιάς για μουσειακή επέτειο, αλλά και της οργανωμένης αριστεράς για περιχαράκωση και καπέλωμα. Η "άγρια νεολαία", οι εξεγερμένες, οι αναρχικοί και όλοι όσοι δεν αρκούνται στις επετειακές φιέστες και τις γιορτές, τα λουλούδια στους επαναστάτες του χτες και την καταστολή των επαναστατών του σήμερα, έφερναν και φέρνουν τα εξεγερσιακά χαρακτηριστικά και την επαναστατική προοπτική σε κάθε "επέτειο" του Πολυτεχνείου από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα. Από το 1980 και την αιματηρή επέτειο που σημαδεύτηκε από τη δολοφονία του Κουμή και της Κανελοπούλου, μέχρι το 1985 και την δολοφονία του Μιχάλη Καλτεζά και αργότερα τις μαθητικές εξεγέρσεις του 91′ (μετά τη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα στην Πάτρα), αλλά και την κατάληψη του Πολυτεχνείου το 1995 από 2000 αναρχικούς και μη νεολαίους, με αποτέλεσμα την εισβολή των ΜΑΤ στο άσυλο και τη σύλληψη 500 ατόμων. Το Πολυτεχνείο αποτέλεσε για χρόνια ακρογωνιαίο λίθο της αναρχικής πολιτικής δράσης και ειδικά των εξεγερσιακών τάσεων του κινήματος. Ήταν σημείο συνάντησης, ζύμωσης και συνελεύσεων, ήταν κέντρο αγώνα, ορμητήριο και αφετηρία δυναμικών εξεγέρσεων, ενώ ταυτόχρονα αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τη νεολαία, τους μαθητές και τις φοιτήτριες σε όλη τη χώρα. Ήταν το Πολυτεχνείο που έπαιξε κεντρικό ρόλο στην φοιτητική εξέγερση του 06-07 ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, μαζί με τις υπόλοιπες κατειλημμένες σχολές σε όλη τη χώρα. Ήταν το Πολυτεχνείο που καταλήφθηκε αμέσως μετά την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και έμεινε κατειλημμένο μέχρι τα Χριστούγεννα του 2008. Οι συνελεύσεις στο ιστορικό κτίριο Γκίνη αποτέλεσαν βασικό σημείο πολιτικοποίησης για δεκάδες συντρόφια, ενώ κάθε σημείο του Κάτω Πολυτεχνείου και των γύρω δρόμων των Εξαρχείων (όσες "αναπλάσεις" και να κάνουν οι Πρυτανικές αρχές, ο Δήμος και το κράτος) φέρουν ανεξίτηλα τα χνάρια της ιστορικής μνήμης, της εξεγερσιακής κουλτούρας και της επαναστατικής προοπτικής που είναι συνυφασμένα με το Πολυτεχνείο.

Ερχόμενοι στο σήμερα τα τελευταία χρόνια βλέπουμε έναν εκφυλισμό του Πολυτεχνείου και του ιστορικού του χαρακτήρα. Αφενός, το κράτος εξαπέλυσε την τελειωτική του επίθεση με την κατάργηση του ασύλου, την διαρκή είσοδο αστυνομικών δυνάμεων στο Πολυτεχνείο αλλά και γενικά στα Πανεπιστήμια, την απαγόρευση εκδηλώσεων, συνελεύσεων και δράσεων, τα lockout, τις μηνύσεις απέναντι σε φοιτητά για την αναγραφή συνθημάτων, την αφισοκόλληση ή την κατάληψη σχολών, τα πειθαρχικά και τις διαγραφές, αλλά και τις πρόσφατες απαγορεύσεις για διεξαγωγή οποιασδήποτε συγκέντρωσης ή εκδήλωσης για την φετινή επέτειο στο χώρο του Κάτω Πολυτεχνείου. Αφετέρου, η πολιτική της καθοδήγησης και της αποχαύνωσης που ακολουθούν συγκεκριμένα κομμάτια της αριστεράς, ειδικά η ΑΡΑΣ, αλλά και οι διαρκείς συγκρούσεις που προωθούν τόσο με κομμάτια του αναρχικού χώρου, όσο και με άλλες μικρότερες δυνάμεις της αριστεράς, έχουν σαν αποτέλεσμα την ολοένα και μεγαλύτερη απομαζικοποίηση των εκδηλώσεων και πορειών του Πολυτεχνείου, την πλήρη αδιαφορία της φοιτητικής κοινότητας και τελικά την νίκη του κράτους και του κεφαλαίου. Η επίθεση που εξαπέλυσε πέρυσι, στις 15 Νοέμβρη του 2025, η ΑΡΑΣ στο Κάτω Πολυτεχνείο απέναντι σε συντρόφια μας, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό αρκετών εξ αυτών και τη σύλληψη τριών, ήταν το αποκορύφωμα της αντεπαναστατικής και παρακρατικής δράσης αυτής της αριστερίστικης γκρούπας, που συνεχίστηκε αμείωτη μέχρι σήμερα με επιθέσεις σε αναρχικούς σε διάφορες πόλεις της χώρας. Αυτοί που θένε να το παίζουν "οι θεματοφύλακες και περιφρουρητές της πολιτικής δράσης εντός των Πανεπιστημίων, οι πολιτικοί καθοδηγητές, οι μόνοι άξιοι συνεχιστές της εξέγερσης του Πολυτεχνείου", είναι οι βασικοί υπεύθυνοι της εκφύλισης και της σμίκρυνσης των φοιτητικών αγώνων, των κινημάτων στα Πανεπιστήμια, αλλά και της επετείου του Πολυτεχνείου.

Για μας η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν είναι μουσειακό έκθεμα, δεν είναι επέτειος ούτε αργία. Είναι το απαύγασμα των κοινωνικών διεργασιών και των ταξικών συγκρούσεων. Είναι η ιστορική μνήμη της αδιαμεσολάβητης, ακηδεμόνευτης, κοινωνικής αμφισβήτησης. Είναι ο χείμαρρος που έρχεται να συμπαρασύρει τη λαϊκή αγανάκτηση και οργή, να την οδηγήσει στο δρόμο και να την μετατρέψει σε εξέγερση. Σήμερα που η καθημερινότητα μας γίνεται ολοένα και πιο δυσβάσταχτη, που μας πνίγει η ακρίβεια, οι άθλιες εργασιακές συνθήκες, οι ιδιωτικοποιήσεις, η απαξίωση των κοινωνικών αγαθών και καταπάτηση των κεκτημένων μας (8ωρο, συλλογικές συμβάσεις εργασίας, πανεπιστημιακό άσυλο…). Σήμερα, που βιώνουμε την στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας και την πολεμική προετοιμασία στο πετσί μας, που η Δυτική αποικιοκρατία ΗΠΑ-Ισραήλ αιματοκυλά την Παλαιστίνη και το Λίβανο για άλλη μια φορά, που οι θάλασσές μας γέμισαν πτώματα μεταναστ(ρι)ών από την Αφρική και την Δυτική Ασία. Σήμερα, που όλος ο κόσμος φλέγεται από τις εξεγέρσεις, από την Γαλλία, την Αλβανία, την Ισπανία, την Ιταλία, μέχρι την Αργεντινή, την Παραγουάη, τη Χιλή και το Μπαγκλαντές. Σήμερα είναι που πρέπει να κοιτάξουμε πίσω στο Πολυτεχνείο ξανά, να πάρουμε τον αυθορμητισμό και την πρωτοβουλία της δράσης, τη σπίθα της εξέγερσης και να την κάνουμε φωτιά που να κάψει συθέμελα το κράτος, το κεφάλαιο και την εξουσία και μετά με οργάνωση και αγώνα να οικοδομήσουμε την κοινωνία που ονειρευόμαστε, να χτίσουμε πάνω στα ερείπια του σάπιου κόσμου, τον κόσμο της δικαιοσύνης, της ελευθερίας, της ισότητας, της αξιοπρέπειας, της αναρχίας.

Να τινάξουμε στον αέρα την στρατοκρατία, την μπατσοκρατία και το εξουσιαστικό σύμπλεγμα κράτους και κεφαλαίου

ΨΩΜΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΥΓΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Το Πολυτεχνείο δεν είναι παραμύθι για παιδιά, είναι η εξέγερση του χτες και του σήμερα

Ούτε φασισμός, ούτε δημοκρατία, κάτω ο κρατισμός, ΖΗΤΩ η αναρχία

Κανένας άλλος κόσμος δεν είναι εφικτός όσο υπάρχει κράτος και καπιταλισμός

Σ' αυτό τον τόπο, σε αυτή την κοινωνία, οι εξεγέρσεις γίνονται δεν είναι ουτοπία

Αναρχικοί/ές/ά

Νοέμβρης 2026, Ηράκλειο Κρήτης

πηγή: https://evagelismos.squat.gr/?p=6860


1 2 3 4

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ

Σάββατο 7/11, 21.00 - Καφενείο Game night με κουίζ, πινγκ πονγκ, ποδοσφαιράκι & μπιλιάρδο από τον Τηγανίτη

Κυριακή 8/11, 19.00 - Προβολή/Παρουσίαση ντοκιμαντέρ και έκδοσης "Βαρβαρική Κληρονομιά - μια ιστορία για την κατάληψη Villa Βαρβάρα και το κίνημα των '90s στη Θεσσαλονίκη"

Παρασκευή 13/11 Σάββατο 14/11 & Κυριακή 15/11 - 3rd Hraklion Tattoo Circus

Τρίτη 17/11, 18.00 - Συγκέντρωση/Πορεία για τα 53 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου (πλ.Ελευθερίας)

Παρασκευή 20/11, 19.00 - Εκδήλωση: Η σημασία των αυτοδιαχειριζόμενων χώρων/καταλήψεων στους κοινωνικούς & ταξικούς αγώνες και η ανάγκη ύπαρξης αυτών.
22.30 - Προβολή ταινίας "Η μητέρα των μαχών", 25′ Προπαγανδιστική ταινία της Κατάληψης Ευαγγελισμού

Σάββατο 21/11, 19.00 Πορεία υπεράσπισης των καταλήψεων

Τετάρτη 25/11, 18.00 - Πολιτικό καφενείο & Τηλεφωνικές επικοινωνίες με έγκλειστα συντρόφια από τη συνέλευση αλληλεγγύης της Κατάληψης Ευαγγελισμού

Παρασκευή 27/11, 19.00 - Εκδήλωση/Συζήτηση "Καταστολή της ελεύθερης έκφρασης στον δημόσιο χώρο", από το περιοδικό Φερτά Υλικά.

Σάββατο 28/11, 22.00 - Punk Live με Φράξια, Στιχορραγία, Χαοτική Διάσταση, Έντερον Ήμισυ, Ποντίκια

Κάθε Δευτέρα στις 19.00 - Ανοιχτή συνέλευση της Κατάληψης Ευαγγελισμού
Κάθε Τετάρτη στις 18.30 - Συνάντηση της θεατρικής ομάδας "Σκηνή δρόμου"
Κάθε Παρασκευή στις 22.00 - Αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο/μπαρ

Κατάληψη Ευαγγελισμού, Θεοτοκοπούλου 18

πηγή: https://evagelismos.squat.gr/?p=6841