Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2026 στις 12.00
Πανεκπαιδευτικη πορεια
Το τελευταίο διάστημα σε πολλές χώρες τις Ευρώπης αλλά και όλου του κόσμου έχει πυροδοτηθεί ένα εκτεταμένο κύμα κοινωνικών και μαθητικών κινητοποιήσεων.
Η σπίθα της εξέγερσης άναψε σε ένα χωρίο της Γαλλίας όπου κατοικούσαν κυρίως μετανάστες/ριες. Από τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης, με τα σχολεία να παραμελούνται συστηματικά, οι μαθητές και οι μαθήτριες προχώρησαν σε αποκλεισμό του σχολείου τους. Τις επόμενες μέρες ακολούθησαν εκατοντάδες αποκλεισμοί σχολείων σε ολόκληρη την χώρα που έφταναν τους 500, ενώ ταυτόχρονα μαζικές διαδηλώσεις συνέβαιναν σε κάθε πόλη. Φυσικά το κράτος έσπευσε να τις καταστείλλει σημειώνοντας σε μόλις 2 εβδομάδες περισσότερες απο 6.500 συλλήψεις ανηλίκων, ενώ και ακραία περιστατικά βιας όπως ο 15χρονος που έχασε το χέρι του, ο 14χρονος που έχασε το μάτι του και ένας άλλος που έχασε όλα του τα δόντια.
Η αντιμετώπιση των κινητοποιήσεων με βίαιο τρόπο δεν είναι πρωτοφανής εφόσον αντιτίθενται σε ένα σύστημα που εκείνο γεννά τα προβλήματα. Η βία που προέρχεται από εμάς είναι η απάντηση στη βία που δεχόμαστε καθημερινά. Με τα προκαθορισμένα από τα πάνω ωράρια και εκπαίδευση, με την περιθοριοποίηση του κάθε τι διαφορετικού, ενώ μια αντιπρόταση φαντάζει αδύνατη.
Η λύση δεν θα έρθει από καμία θέση εξουσίας. Τα προβλήματα είναι αναπόσπαστο κομμάτι του συστήματος της εκμετάλλευσης, διότι πάνω σε αυτήν βασίζεται για να μην καταρεύσει. Μόνο με την οργάνωση από τα κάτω μπορόυμε να σπάσουμε τα δεσμά της και να ζήσουμε ελέυθερα.
ΟΛΟΙ/ΕΣ/Α ΣΤΙΣ 11.00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΓΑΛΛΙΑ ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΟΠΙΑ
ΑΛΛΗΛΕΓΥΗ ΣΤΑ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΑ ΓΑΛΛΙΚΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΜΑΣ
Αποβολή
πηγή : email που λάβαμε στις 2 Νοεμβρίου 23h
Αγωνιστικές Κινήσεις | Στις 5/11 ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ!
Η νεολαία σε όλο τον κόσμο συνεχίζει να βρίσκεται στον δρόμο και να αγωνίζεται για τα δικαιώματά της. Ενάντια στην πολιτική του συστήματος που θέλει να τσακίσει τα δικαιώματά μας, που φέρνει ταξικούς φραγμούς και που μόνο φτώχεια, ακρίβεια και πολέμους υπόσχεται για το μέλλον μας.
Οι φοιτητές αντιμετωπίζουμε καθημερινά την επίθεση αυτή που στόχο έχει να μας αποκλείσει απ΄τις σχολές μας και να μας ετοιμάσει για το μαύρο μέλλον που έρχεται. Με ταξικούς φραγμούς που γίνονται όλο και πιο σκληροί όπως η ΕΒΕ, οι διαγραφές, η αναθεώρηση του άρθρου 16 αλλά και τα απλησίαστα νοίκια και σουπερμάρκετ που αναγκάζουν πολλούς από εμάς να δουλεύουμε παράλληλα με τις σπουδές. Το σύστημα θέλει να είμαστε υποταγμένοι και αναλώσιμοι, ενώ κάθε αντίδραση σε αυτή την κατάσταση αντιμετωπίζεται με καταστολή, τρομοκρατία και πειθαρχικές διώξεις.
Η διέξοδος της μαζικής πάλης που ακολουθεί η αγανακτισμένη νεολαία στην Ευρώπη και όχι μόνο εμπνέει και τους δικούς μας αγώνες. Ο ξεσηκωμός αυτός δεν σταματά και δεν τρομοκρατείται. Επιμένει στους δρόμους και εμείς παλεύουμε στο πλευρό του αγωνιζόμενου λαού και νεολαίας για τα δικαιώματα και το μέλλον μας.
Απαντάμε με αγώνες μέσα απ'τα συλλογικά μας όργανα. Στις 5/11 κατεβαίνουμε ξανά στον δρόμο να παλέψουμε ενάντια στους ταξικούς φραγμούς, στις διαγραφές, στα πειθαρχικά και στον πόλεμο.
Μαθητική Αντίσταση | Στις 5 Νοέμβρη οι μαθήτριες και οι μαθητές σε καταλήψεις και διαδηλώσεις!
Δεν θα μας γυρίσουν στη σιωπή - οι αγώνες μας θα δυναμώσουν
Δεν έχουμε μόνο λόγους αλλά την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΞΕΣΗΚΩΘΟΥΜΕ
• Γιατί ο κόσμος τους είναι σάπιος και γερασμένος - ένας κόσμος των πολέμων, της φτώχειας, της καταπίεσης, του φασισμού, της παρακμής.
• Γιατί οι γονείς μας δουλεύουν δυο δουλειές για να πληρώσουν τους λογαριασμούς και για να επιβιώσουν αυτοί και εμείς.
• Γιατί κάνουν ένα σχολείο εξεταστικό κάτεργο με 4 πανελλαδικές, με Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής και Τράπεζα Θεμάτων, με υπέρογκη ύλη και συνεχή καψόνια. Ένα σχολείο να μας μαντρώνουν με τηλε-«εκπαίδευση», να μας απειλούν με αποβολές, εισαγγελείς και Αστυνομία.
• Γιατί μας ετοιμάζουν για δουλειές του ποδαριού, που θα μας πληρώνουν τα αφεντικά όσο και όποτε θέλουν.
Δεν θα φοβηθούμε από την τρομοκρατία - δεν θα τσιμπήσουμε σε κάλπικους διαλόγους με τη Ζαχαράκη. Τα αιτήματά μας τα φωνάζουμε με τους αγώνες μας.
Είναι η ώρα να δυναμώσουμε τους αγώνες μας:
Να κάνουμε τις καταλήψεις κύτταρα διαλόγου και οργάνωσης, να κάνουμε πανό, να φτιάξουμε κείμενα να βγαίνουμε στις γειτονιές και τα γειτονικά σχολεία.
Να παίρνουμε τις δικές μας αποφάσεις και να συντονιζόμαστε με τον τρόπο που αποφασίζουμε με τα άλλα σχολεία και όχι να τρώμε καπέλα έτοιμων αποφάσεων στημένων συντονιστικών.
Στις 5 Νοέμβρη -λίγες μέρες πριν την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου- οι μαθήτριες και οι μαθητές σε καταλήψεις και διαδηλώσεις!
Τις επόμενες μέρες συνελεύσεις - νέες καταλήψεις - νέες διαδηλώσεις παντού!
Με τις νέες και τους νέους της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Αλβανίας
Για τα δικαιώματά μας στη ζωή, στις ανθρώπινες σπουδές και στη δουλειά ενάντια στη φτώχεια, τον πόλεμο, την σαπίλα του συστήματος
Διεκδικούμε, ζωή και μέλλον
- Δωρεάν δημόσια εκπαίδευση για όλους
- Να καταργηθεί η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής και η Τράπεζα Θεμάτων - να μην περάσει το Εθνικό Απολυτήριο και οι 4 πανελλαδικές
- Γενναία αύξηση των εισακτέων και κάλυψη όλων των εξόδων για τις σπουδές μας
- Κάτω η τρομοκρατία των αποβολών, της Αστυνομίας, των Εισαγγελέων, των Διευθυντών - Να καταργηθεί η άθλια τηλε-«εκπαίδευση»
- Ανθρώπινα και ασφαλή κτίρια
Πέμπτη 5 Νοεμβρίου στις 12:00 στα Προπύλαια
Το μέλλον κατακτιέται στους δρόμους.
Όλοι/όλες στις Πανεκπαιδευτικές Διαδηλώσεις
Πανεκπαιδευτική διαδήλωση την Πέμπτη 5/11-
Αθήνα: 12.00, Προπύλαια
Θεσσαλονίκη: 12.00, Άγαλμα Βενιζέλου
Για να καταλάβουμε τους νέους νόμους γύρω από την εκπαίδευση που έχουν ψηφιστεί τα τελευταία χρόνια θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι δεν μιλάμε για αποσπασματικές πολιτικές διαφόρων κυβερνήσεων ή διαφόρων υπουργών, αλλά για ένα ενιαίο κρατικό σχέδιο, την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, η οποία οργανώνεται και εκτελείται σε βάθος χρόνου. Η ίδια η δομική αντίληψη του νεοφιλελευθερισμού η οποία και υποδαυλίζει την κρατική επίθεση που βιώνουμε, βρίσκεται στο ότι κάθε κοινωνική σχέση και δραστηριότητα (εκπαίδευση, υγειονομική περίθαλψη, ψυχαγωγία κλπ.) πρέπει να αναδιαρθρωθεί και να μεταστραφεί με τέτοιο τρόπο ώστε αυτή να γίνεται προς όφελος του Κεφαλαίου και υπό τον έλεγχο του Κράτους.
Έτσι, βλέποντας τα μέτρα τα οποία έχουν ψηφιστεί μόνο τα τελευταία χρόνια γύρω από το κοινωνικό αγαθό της παιδείας και βάζοντας τα σε μια σειρά, μπορούμε εύκολα να κατανοήσουμε τα συμφέροντα που υπηρετούν και τον ρόλο που επιτελούν. Ξεκινώντας από την δευτεροβάθμια εκπαίδευση, μια σειρά μέτρων από την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής η οποία άφησε εκτός πανεπιστημίων δεκάδες χιλιάδες μαθητών, η εντατικοποίηση των μαθημάτων και τα νέα σχέδια περί εθνικού απολυτηρίου και τριπλών πανελλαδικών εξετάσεων, μια μετά από κάθε τάξη του Λυκείου, δημιουργούν μια συνθήκη ολοένα και εντονότερου ανταγωνισμού μεταξύ των μαθητών/-τριών για την εισαγωγή τους στο πανεπιστήμιο, την ίδια ώρα που στην τριτοβάθμια τμήματα πανεπιστημίων κλείνουν ή συγχωνεύονται, οι θέσεις των εισακτέων μειώνονται ενώ η φοιτητική μέριμνα -ιδιαιτερα όσων αφορά το ζήτημα της στέγασης και της σίτισης- ολοένα και υποβαθμίζεται γεγονός που συχνά καθιστά αδύνατη τη μετακίνηση των φοιτητών/-τριών σε άλλες πόλεις για να σπουδάσουν. Σαν επιστέγασμα της συνθήκης αυτής, οι διαγραφές φοιτητών, έρχονται για να πετάξουν εκτός πανεπιστημίων εκατοντάδες χιλιάδες φοιτητές/-τριές . Το αποτέλεσμα είναι πως ένα συνεχώς αυξανόμενο κομμάτι της νεολαίας ουσιαστικά μένει εκτός πανεπιστημίων -με κριτήρια άμεσα και απροκάλυπτα ταξικά. Από το σώμα αυτό των νεολαίων που πετάχτηκαν εκτός πανεπιστημίου, το πιο υποβαθμισμένο ταξικά κομμάτι θα εκτοπιστεί πλήρως από την εκπαιδευτική διαδικασία, ενώ όσοι είναι σε θέση να πληρώσουν θα έχουν την ευκαιρία να σπουδάσουν σε κάποιο από τα νεοϊδρυθέντα ιδιωτικά πανεπιστήμια.
Σημαντικό είναι να δούμε και τον ρόλο που παίρνει το δημόσιο πανεπιστήμιο εν μέσω αυτής της διαδικασίας. Πιο συγκεκριμένα, τόσο ο ανταγωνισμός με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, η υποχρηματοδότηση όσο και οι συνειδητές πολιτικές αποφάσεις κράτους και πρυτανικών αρχών οδηγούν τα πανεπιστήμια να μετατραπούν και τα ίδια σε επιχειρήσιες που θα λειτουργούν σύμφωνα με τους νόμους των αγορών, περιορίζοντας από τη μια τα έξοδα και τις "σπατάλες", και ανοίγοντας τις πόρτες στο ιδιωτικό κεφάλαιο από την άλλη. Έτσι, το δημόσιο χρήμα που θεωρητικά ενισχύει την ακαδημαϊκή έρευνα χρησιμοποιείται εντέλει για τις ερευνητικές ανάγκες ιδιωτικών εταιρειών. Στη σημερινή συγκυρία, που πλέον η κυρίαρχη μπίζνα στην Ευρώπη είναι η πολεμική βιομηχανία και που το σύνολο των δυτικών κρατών επανεξοπλίζονται, προετοιμαζόμενα για τους πολέμους που έρχονται, μέσω στοχευμένων κονδυλίων και της εμπλοκής του στρατού και της πολεμικής βιομηχανίας στην έρευνα το πανεπιστήμιο μετατρέπεται σε ένα πολεμικό εργαστήρι το οποίο θα φτιάχνει "έξυπνα" ντροουν και οπλικά συστήματα. Στο σύγχρονο Πανεπιστήμιο που ετοιμάζουν κράτος και αφεντικά λοιπόν θα απευθύνεται ολοένα και λιγότερο στα πιο υποβαθμισμένα στρώματα της κοινωνίας, ενώ όσοι καταφέρουν τελικά να ενταχθούν σε αυτό θα σπουδάζουν ουσιαστικά σε ένα εργαστάσιο παραγωγής του εξειδικευμένου προσωπικού που χρειάζεται η αγορά εργασίας.
Όμως ο ρόλος της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης είναι διττός, και δεν περιορίζεται απλώς σε οικονομικά κίνητρα, αλλά κρύβει βαθύτερες στοχεύσεις.
Το Πανεπιστήμιο σε όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης και ως κληρονομιά της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου είχε καθιερωθεί στην κοινωνική συνείδηση ως ένας χώρος ασύλου, ένας χώρος δηλαδή μέσα στον οποίο μπορεί να ανθίσει η ελεύθερη πολιτική σκέψη και πράξη, ένας χώρος που μπορεί να αποτελέσει το έδαφος στο οποίο θα γεννηθούν, θα οργανωθούν και θα δωθούν αγώνες που δεν αφορούν διεκδικήσεις στείρα φοιτητικές αλλά που μπορούν να εκφράσουν ευρύτερα κοινωνικά κομμάτια -τα κομμάτια αυτά της κοινωνίας τα οποία δεν βρήκαν έκφραση εντός του πολιτικού κατεστημένου. Έτσι η ιδεολογική και κατασταλτική επίθεση στα πανεπιστήμια, η καταστολή εντός του ασύλου, η προσπάθεια να απαγορευτεί η διεξαγωγή του τριημέρου του Πολυτεχνείου από τον πρύτανη Χατζηγεωργίου, χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα το δολοφονικό πογκρόμ που οργάνωσε την περσινή χρονιά η συμμορία της ΛΑΕ/ΑΡΑΣ/ΕΑΑΚ εναντίον των Αναρχικών, η εκκένωση κατειλημμένων πολιτικών χώρων, οι συλλήψεις και οι καταδίκες φοιτητών/-τριών που αγωνίζονται εντός του -με χαρακτηριστικό παράδειγμα την υπόθεση του συντρόφου μας Ζ.Μ που καταδικάστηκε σε 14 μήνες φυλάκιση χωρίς αναστολή για ένα σύνθημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη- έχει ένα βαθύτερο κίνητρο, το να στερήσει από την κοινωνία και τα κινήματα της ένα βασικό πεδίο μέσα στο οποία αυτά μπορούσαν να αναπαραχθούν και να δράσουν, να καταστείλει μια εστία μέσα στην οποία ξεπετάχτηκαν αγώνες που έβαλαν τον ίδιο τον κόσμο του κράτους και του καπιταλισμού στο στόχαστρο, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης προληπτικής αντιεξεγερτικής πολιτικής του κράτους που σαν στόχο έχει να ανακόψει εν τη γεννέσει τις αντιστάσεις που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν εναντίον του.
Από τη μεριά μας ως αναρχικοί και αναρχικές, φοιτητές και φοιτήτριες, θα πρέπει να κάνουμε τη στόχευση μας ξεκάθαρη. Υπερασπιζόμαστε την παιδεία πρωτίστως ως ένα κοινωνικό αγαθό, ένα αγαθό δηλαδή που θα πρέπει να γεννιέται, να αναπτύσεται και να επιστρέφει στην ίδια την κοινωνία. Εν μέσω της ίδρυσης των πρώτων ιδιωτικών πανεπιστημίων και της κλιμάκωσης της καταστολής σε πρωτόγνωρα μεγέθη, ο αγώνας μας δε θα πρέπει να στοχεύει ούτε σε ένα απλώς κρατικό ή ιδιωτικό πανεπιστήμιο, ούτε σε κάποια συντεχνιακά αιτήματα, αλλά να παλέψει για μια νέου τύπου παιδεία που θα μπορεί να υπάρξει μόνο μέσα σε μια νέου τύπου κοινωνία: μία ελευθεριακή παιδεία σε μια ελευθεριακή κοινωνία. Μέσα από την παρέμβασή μας στις σχολές και τους φοιτητικούς συλλόγους να προτάξουμε τον αδιαμεσολάβητο αγώνα και να ορίσουμε το εύρος του, ενάντια στην γραφειοκρατική λογική των κυρίαρχων δυνάμεων της αριστεράς, συνδέοντάς τον με ευρύτερα κοινωνικά κομμάτια, έτσι ώστε να ανοίξει ο δρόμος για ευρύτερες απαιτήσεις που συμπεριλαμβάνουν το σύνολο της καθημερινότητας και του φυσικού κόσμου.
Να πιάσουμε το νήμα από τις εξεγέρσεις που εξελίσσονται σε όλη την Ευρώπη - Γαλλία, Βέλγιο, Αλβανία, Ισπανία - όπου σύσσωμη η κοινωνική βάση, με αιχμή τους μαθητές και τους φοιτητές, έχει βγεί στους δρόμους, έρχεται καθημερινά αντιμέτωπη με σφοδρή καταστολή και εκατοντάδες συλλήψεων ενώ προβαίνει σε καταστροφές κρατικών και καπιταλιστικών στόχων. Διεκδικώντας αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής δίχως το άγχος της ακρίβειας, της φτώχειας και της εκμετάλλευσης ενώνοντας τον αγώνα τους μαζί με αυτόν της νεολαίας που πρωτοστάτησε στις τελευταίες διαδηλώσεις για ποιοτικότερη εκπαίδευση δίχως ταξικούς αποκλεισμούς, καλύτερες υποδομές και επαρκές προσωπικό. Θέτοντας τους στόχους ενός φοιτητικού κινήματος που θα είναι πραγματικά ακηδεμόνευτο, επικίνδυνο, και επαναστατικό.
ΟΥΤΕ ΚΡΑΤΙΚΗ, ΟΥΤΕ ΙΔΙΩΤΙΚΗ
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ
ΠΑΥΣΗ ΚΑΘΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ ΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ
ΑΜΕΣΗ ΑΘΩΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΦΟΙΤΗΤΗ Ζ.Μ.
Αναρχική Συνέλευση Φοιτητών/τριών Quieta Movere
Πρωτοβουλία Αναρχικών Φοιτητών/-τριών Αθήνας
